Art Quake in Kerala – The Kochi-Muziris Biennale · Global Voices
Inji Pennu

Ever since the first public display of an abstract art painting by Czech painter Frantisek Kupka in 1912 to the era of  Damien Hirst(s) and Andy Warhol(s) commercialization and mass production of art, contemporary art world has set new blazing routes exploding into the senses of both the art lover and the laywomen influencing and stretching the limits of her aesthetic and intellectual senses.
Determined to secure a prominent place in art history, a tiny state in southern India has opened herself up to the world of contemporary art hosting a three month long Biennale festival, India’s first, from 12/12/12. The sleepy suburbs of Fort Kochi in Kerala is witnessing an explosion of contemporary art through various mediums including graffiti, installation, painting, music, films, sculpture, and performance art by Indian and international artists. The three month long festival encompasses talks, seminars, screenings, and workshops.
Artists from forty countries are participating in the Biennale, the list include Subodh Gupta, Ariel Hassan of Argentina, Ai Weiwei of China, Ernesto Neto of Brazil to name a few. Kochi-Muziris Biennale is curated by India’s two famous artists Bose Krishnamachari and Riyas Komu, incidentally from Kerala.
As with many first time ventures, controversy courting, debate loving Keralites in Social Media are involved in discussions about the pros and cons including the controversy surrounding the allocation of state funds for the Biennale.
UN on his blog elaborates on the necessities of Biennale:
യൂറോപ്പിലും മറ്റു പലയിടങ്ങളിലും സ്ട്രീറ്റ് ആർട്ട്, ഗ്രാഫിറ്റി തുടങ്ങിയ പബ്ലിക് ആർട്ട്  രൂപങ്ങളിലൂടെ കല കൂടുതൽ ജനകീയമായിത്തീർന്നിട്ടുണ്ട്.  പബ്ലിക് ആർട്ടിൽ ഇരുദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള ഇടപെടലുകൾ കൂടുതലാവാതെ തരമില്ലല്ലോ. നിരന്തരമുള്ള ഇത്തരമുള്ള ഇടപെടലുകളിലൂടെ സമൂഹത്തിലെ വിവിധതരം സംഘർഷങ്ങളും സംവാദങ്ങളും പ്രതികരണങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു വ്യവഹാരമണ്ഡലം രൂപം പ്രാപിക്കുകയും സമൂഹത്തിൽ ഒരു കൾച്ചറൽ സ്പേസ് രൂപപ്പെട്ടു വരികയും ചെയ്യുന്നു. കൂലിപ്പണിക്കാരനും വഴിവാണിഭക്കാരനും കൂടെ ഇടം നൽകുന്ന (നേരിട്ട് കലാനിർമ്മിതിയിൽ ഭാഗവാക്കാവുന്നില്ലെങ്കിൽ തന്നെയും) ഒരു സ്പേസാണ് അത് സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. തന്റെ ചുറ്റുവട്ടത്ത് പലരൂപങ്ങളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽകുന്ന കലയെക്കുറിച്ച് അവർ ബോധവന്മാരാണ്. പാശ്ചാത്യരാജ്യങ്ങളിൽ ഇപ്രകാരം രൂപപ്പെട്ടുവന്ന ആ ഒരു കലാസംസ്കാരത്തിലേക്ക് നമുക്കും നീങ്ങേണ്ടതുണ്ട്.
In Europe and other countries, art has been popularized and revolutionized through graffiti, street art etc.  The constant conversations and interchange through art in public spaces has given an outlet to active public discourse, protests and opinions and forms a cultural space amidst the general populace. Thus art seeps into the sensibilities of a street vendor to a blue collar worker.
A screenshot of the album http://www.facebook.com/KochiMuzirisBiennale
Chandran TV in a lengthy blog post questions the crass commercialization behind such festivals and art in general:
വൈചിത്ര്യമാര്ന്ന വസ്തുക്കളും വര്ണപ്പൊലിമയും ചേര്ത്ത് ആശ്ചര്യജനകമായ കാഴ്ചകള് സൃഷ്ടിച്ച് വിനോദസഞ്ചാര ഭൂപടത്തില് ഗണ്യമായ സ്ഥാനം നേടിയെടുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യമാണ് കൊച്ചി ബിയനാലെയുടെ പ്രധാന ആശയകാണ്ഡമെന്ന് സര്ക്കാരിന് സമര്പ്പിച്ച അതിന്റെ പദ്ധതി നിര്ദേശത്തില് പലയാവര്ത്തി വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ ഭാഗമായി, മഞ്ഞുരുകുമ്പോള് നദിയുണ്ടാകുന്നതുപോലെ, സ്വാഭാവികമായും, കേരളത്തിലെ കലാരംഗം അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുമെന്നൊരു വിശ്വാസം മാത്രമാണ് വെച്ചുപുലര്ത്തുന്നത്. അത്തരമൊരു വിശ്വാസം അതിശക്തമായി വെച്ചുപുലര്ത്തിയ മറ്റിടങ്ങളില് ബ്ര്യഹത്തായ കലാപദ്ധതികള് പലതും തകര്ന്നടിഞ്ഞതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. പ്രാദേശിക കലാരംഗം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുവാന് നടത്തിയ പ്രത്യേക ശ്രമങ്ങളില് നിന്നാണ് ഫ്രാന്സിലെ മെഴ്സേയ് ലെയും സ്പെയിനിലെ ബില്ബാവോയും ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ലിവര്പൂളും അതാതിടങ്ങളിലെ തലസ്ഥാന നഗരി കഴിഞ്ഞാല് രാജ്യത്തെ രണ്ടാമത്തെ പ്രധാന കലാകേന്ദ്രങ്ങളായി വളര്ന്നുവന്നത്.അവയ്ക്ക് സമാനമായ ഗൌരവമാര്ന്ന യാതൊരു പദ്ധതിവിചാരവും കൊച്ചി ബിയനാലെയുടെ ആശയകാണ്ഡത്തില് സ്ഥാനം നേടിയിട്ടില്ല.
Through an array of colorful and strange displays termed as art, the state government uses Kochi Muziris Biennale to enchant the laymen and hence create a safe space in the tourism map. As a result, just like ice breaks into water, the people behind the scheme thinks Kerala’s art culture will develop and thrive. Such kind of commercial short visions have gone amuck in many other countries. If the intentions are to really showcase and elevate Kerala’s art space, then one need to follow France’s Marseille, Spain’s Bilbao or England’s Liverpool. Nothing of that sort has even been envisioned in Kerala's Biennale
Riya Ad asks on his Google Plus space:
കൊച്ചി-മുസിരിസ് ബിനാലെ പൊതു ജനത്തിനെ കല പഠിപ്പിച്ച് മനസ്സിലാക്കാനാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർ എത്ര പേരുണ്ട് ?  ദുർഗ്രഹങ്ങളായ സംജ്ഞകളിലൂടെയും മറ്റും ചിത്രകലയെ ഒരു എലൈറ്റ് ക്ലാസിൽ പെട്ടവർക്ക് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന തരത്തിലെക്കാക്കുകയും അവയെ സാമാന്യ ജനത്തിനു മനസ്സിലാക്കിക്കാനുള്ള ഒരു ചെറു വിരൽ ശ്രമം പോലും ഇത്രയും കാലം  നടത്താതെ  പൊടുന്നനെ ഒരു ബിനാലെ നടത്തുനത്  പൊതുജനത്തിന്റെ കല ബോധത്തിനെ വളർത്താൻ തന്നെയായിരിക്കുമൊ..?
Is the Kochi Muziris Biennale really for the public? Until now no such thing has been done by the state to explain the finesse or the complexities of any kind of art to the public, then why suddenly this Biennale is conducted? Is it really for us?
Another active blogger Niraksharan (Manoj Ravindran) espouses the necessity of such events:
ബിയനാലെയെപ്പറ്റി വിവാദങ്ങൾ ഒരുപാടുണ്ടാകാം. അതിനെയൊക്കെ മൂന്ന് മാസത്തേക്ക് മാറ്റി നിർത്തി, ബിയനാലെ കാണേണ്ടതും അനുഭവിച്ചറിയേണ്ടതും ഓരോ മലയാളിയുടേയും ഇന്ത്യക്കാരന്റേയും എല്ലാ കലാകാരന്മാരുടേയും അവകാശമാണ്. കാരണം, വിവാദങ്ങളിൽ പറയുന്നത് പോലെ ക്രമക
്കേടുകൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും ഇതിനായി ചിലവഴിക്കാൻ സർക്കാർ നൽകിയ കോടികൾ നമ്മൾ ഓരോരുത്തരുടേയും നികുതിപ്പണം തന്നെയാണ്. അതിലെ ഓരോ രൂപയ്ക്കും പകരമായി നല്ലൊരു കലാവിരുന്ന് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പോയി കണ്ട് മുതലാക്കേണ്ടത് നമ്മുടെ അധികാരവും ധർമ്മവുമാണ്.
There might be a lot of controversies surrounding this Biennale. But, we need to keep them aside for three months and each of us, every Indian or artist has the right to enjoy this art spectacle. Even if the controversies are true, the state government has spend millions on this collecting from our taxes and hence for every paisa of the tax, we would need to take advantage of this art spectacle.
Amidst all the conversations, the daily pictures from the Biennale represents school kids and youngsters actively involved in enjoying the displayed installations and graffiti, thus depicting that a different world of sensibility has opened up for them.